In de loop der jaren hebben enkele aspecten van ons samenleven meer aandacht opgeëist dan andere. Ze hebben zich gemanifesteerd door de omstandigheden, gebeurtenissen en toevalligheden van het leven. Volgende bekommernissen en streefdoelen zijn dan ook gelinkt aan bepaalde gebeurtenissen uit het verleden.
Mijn vader stierf aan kanker toen ik tien jaar was.
Ik hecht dan ook zeer veel belang aan wetenschappelijk onderzoek en dan vooral het onderzoek op medisch gebied. Als mensen op vroege leeftijd sterven, laten ze een enorme leegte achter waar ze zelf naast hun lichamelijke pijn heel erg onder lijden.
Gevallen van kinderkanker zijn schrijnend, geen woorden voor ... zie www.kinderkankerfonds.be
Ik studeerde heel bewust voor onderwijzer
 Voor onderwijzer omdat ik graag alle vakken gaf die zoveel mogelijk met mekaar verbonden de ons omringende wereld kortbij en veraf exploreerden.
De beste manier van differentiatie bestaat erin om op een boeiende en ervaringsgerichte manier les te geven. Een boeiende les krijgt vanzelf aandacht en beklijft bij iedereen.
Ieder kind is anders en het principe van 'iedereen is gelijk' is in wezen onrechtvaardig. We moeten ieder kind geven wat het aankan. Ik zeg altijd: "Iedere vis wordt anders gevangen en ieder paard zijn haver."
Inclusief onderwijs kan maar mogelijk zijn als het mogelijk is. Het buitengewoon onderwijs blijft in vele gevallen noodzakelijk, in het belang van het kind.
Laat de leerkrachten geen tijd verliezen met zinloos papier invullen; alhoewel het soms zinvol kan zijn bijv. een leerlingvolgsysteem. De zaaier, symbool van de opvoeder
Op vrij jonge leeftijd werd ik schooldirecteur voor Sint-Jozefscollege
Klik hier: Sint-Jozefscollege
We moeten alle geledingen betrekken bij de organisatie van een school. Twintig jaar geleden had ik al een 'leerlingenparlement' (klik hier).
Het symbool van de opvoeder/onderwijzer is de zaaier. Als je wilt dat er iets ontkiemt en openbloeit, moet er eerst gezaaid worden en overvloedig. We moeten een brede waaier van activiteiten aanbieden waarin alle leerlingen toch ergens hun gading vinden; "een breed klavier bespelen".
In een school moet er structuur en een kindvriendelijke vorm van discipline heersen. Dat stelt iedereen, en vooral diegenen die het moeilijk hebben, gerust.
Getalenteerde leerlingen uit de vierde wereld hebben het moeilijk om aan hun trekken te komen. We moeten ervoor zorgen dat iedereen aan alle activiteiten kan deelnemen m.a.w. solidariteit op school is nodig. Ik steun dan ook de activiteiten van "SOS schulden op school" (klik hier)
Geef iedere leerling zijn persoonlijk 'rugzakje' om de subsidiëring te regelen.
We moeten het 'watervalsysteem' bekampen; daarom is het nodig dat we een brede waaier aanbieden met oog voor o.a. technologie, "onbekend is onbemind". Mislukkingen moeten zo veel mogelijk vermeden worden. Zo hoog mogelijk beginnen omdat men altijd kan zakken, is geen goede leidraad; liefst zo vlug mogelijk in de goede studierichting. Hoe gaat het meestal? Leerlingen met +/- 85% naar de Latijnse; leerlingen met +/- 65% tot +/-75% naar de Moderne en leerlingen van +/- 60% naar de Technische ... ja, zo gaat het, eigenlijk zeer eenvoudig maar vooral puntengericht en niet persoonsgericht.
Ouders verplichten hun kinderen vaak om tegen hun zin in het ASO te starten terwijl ze beter hun talenten zouden ontplooien in het technisch onderwijs. Verkeerde keuzes moedigen het spijbelgedrag aan met alle gevolgen vandien.
Het ‘zalmprincipe’ is beter: leerlingen starten in een richting waarvoor ze interesse hebben en die ze aankunnen. Als ze nadien nog ambitie hebben om toch nog iets anders te doen, ligt de weg nog altijd open en hebben ze toch al een basisdiploma.
We moeten veel aandacht besteden aan de opleiding van gemotiveerde leerkrachten.
We moeten veel meer waardering en respect opbrengen voor leerkrachten die met idealisme en werkkracht voor een klas staan.
De wachtlijsten bij de dienst infrastructuurwerken van het gesubsidieerd onderwijs (Digo) zijn abnormaal lang. Het dossier voor de noodzakelijke renovatie van onze speelplaats is al 4 jaar binnen en het kan nog 4 jaar duren eer we aan de beurt zijn. Ondertussen stapelen de problemen zich op.
De laatste jaren ontdekten we de opvoedende waarde van 'Filosoferen met kinderen' zelfs in de klassen van de eerste graad. Het vermogen tot argumenteren moet aangeleerd worden. Filosofie is van oudsher de discipline waar meningen over allerlei soorten onderwerpen verdedigd, op hun waarheid getoetst en indien nodig verworpen worden. Essentieel aan filosofisch denken en spreken is het genuanceerd verwoorden van intuïties, het kritisch bevragen ervan, het opbouwen van een argumentatie, het aandachtig luisteren naar anderen. Allemaal vaardigheden waarop een democratisch, pluralistisch maatschappijmodel gestoeld is. Filosofisch denken gaat in tegen slogandenken. Tegelijk met het filosoferen worden eveneens de taalvaardigheid, luistervaardigheid en een voorname debatcultuur terdege ingeoefend.
Mijn moeder stierf in de gezegende leeftijd van 85 jaar.
De laatste jaren leed ze aan seniele dementie Mijn moeder woonde bij mij in; ze mocht beschikken over een woonkamer, een keuken en een slaapkamer. De laatste jaren werd ze echter meer en meer dement zodat we naar opvang in een ouderlingentehuis zochten. Daar waren ellenlange wachtlijsten en demente personen werden over het algemeen niet opgenomen; eigenlijk hadden we ons moeder te lang bij ons thuis gehouden.
Toen mijn moeder bij mij inwoonde mocht ik van de fiscus mijn moeder niet 'als persoon ten laste' beschouwen. Dit zou toch evident moeten zijn!
In die tijd (1986) kostte dat verblijf reeds meer dan 30 000 Bef per maand. Op dit ogenblik kom je er niet meer met 50 000 Bef. Kan iedereen dit betalen?
zie ook verder OCMW
Op vrij late leeftijd sukkelde ik in de politiek
een late roeping dus; eerst als gemeenteraadslid in Aalst voor de CVP
info over Aalst - klik hier
CD&V - Aalst - klik hier
 Ik ontdek bij mezelf een aantal liberale, sociale, groene, linkse, rechtse, progressieve, conservatieve, Vlaamse ... aspecten die ik met mekaar probeer te verzoenen; ik ben eigenlijk een 'mozaïek' en niet te vatten onder één etiketje. Omdat ik dan ook nog de diepere zin van dit alles probeer te ontdekken en tracht verder te kijken dan mijn neus lang is, ben ik een Vlaams christen democraat.
Ons programma werd bij de laatste verkiezingen samengevat in één woord: respect.
Denk nu maar niet dat we geen standpunt kunnen innemen, maar dit standpunt is meestal de slotsom van genuanceerd denken; de meeste problemen laten zich niet vatten door een simpele 'ja' of 'neen'. Voor genuanceerd denken is er echter op TV geen tijd meer, want daar verwacht men in een tijdspanne van 12 seconden een klare oplossing; die klare oplossing komt dan meestal in de vorm van oneliners waar dan ook op geoefend wordt.
Eigenlijk hou ik niet zo van slogans maar als ik er toch eentje moet aanhalen dan luidt deze: Geef ze een houvast. Houvast geven aan kinderen, aan je gezin, je familie, je omgeving, de ouderen, de zwakkeren ... Houvast geven door diploma, werk, een waardig pensioen, kinderopvang, huishoudelijke hulp ... Houvast geven door eenvoudige administratie, klare regelgeving, veilige omgeving, armoedebestrijding ... Houvast geven door te doen wat je zegt en te zeggen wat je doet ...
Nadien en vandaag nog als OCMW-raadslid in Aalst voor CD&V
voor OCMW-Aalst, klik hier
 In het OCMW heb ik veel geleerd over onze samenleving, veel meer dan in de gemeenteraad.
Alhoewel we leven in één der rijkste regio's ter wereld heerst er hier nog veel armoede en vooral relationele armoede.
Dat meer en meer jonge mensen van 20 tot 30 jaar een beroep doen op het OCMW is heel problematisch en het percentage stijgt onrustwekkend (30%?) En ... het is 'eigen volk'!
Te veel jongeren verlaten de school zonder diploma.
We moeten de wet op de onderhoudsplicht van de kinderen herbekijken en in alle gemeentes dezelfde regels toepassen.
Waar staan mensen met problemen? Op een wachtlijst!
De vergrijzing van de bevolking is de grote uitdaging voor de nabije toekomst; ik denk dat we veel te laat gaan komen met de zinvolle opvang van de ouderlingen.
Mantelzorg en opvang zo dicht mogelijk bij huis in de vorm van woonzorgzones zijn nodig, maar de tijd dringt.
 Ik heb me altijd nauw verbonden gevoeld met de mensen uit mijn eigen dorp, mijn eigen stad en streek ...
schilden van Meldert
 Poperinge
De Faluintjesroute is eigenlijk niet te berijden met een fiets en dat was toch de bedoeling.
We moeten ernaar streven om onze hopkeesten als Faluintjesdelicatesse te laten erkennen als streekproduct en tevens de productie van hopkeesten aanmoedigen naar het voorbeeld van ‘De Lovie’ in Poperinge waar mentaal gehandicapten zich bezighouden met het kweken en oogsten van hopkeesten; een lovenswaardig initiatief waar deze mensen op een zinvolle manier een belangrijke bijdrage leveren voor het behoud van de hoppeteelt. De kweek van hopscheuten in ‘De Lovie’ kent elk jaar een grote mediabelangstelling. Mensen met mentale handicap bewijzen hier immers dat ook zij in staat zijn om maatschappelijk waardevolle producten af te leveren.
Kan De Loods uit Aalst de hoplochtingen niet huren van hopboeren die ermee ophouden? Alles is voorhanden en de gronden blijven hun oorspronkelijk doel bewaren. Het is een uitstekend project voor sociale tewerkstelling met een waardevol streekgebonden product.
Ter gelegenheid van het 'Jaar van het Dorp' in 1978 plaatsten we op het dorpsplein een zware zandsteen om ons te herinneren aan een vergane glorie nl. de zandsteengroeven in het Kravaal (Kravaal komt van Carvaal; car = steen en vaal= vallei). Met deze zandsteen werden kerken en kathedralen gebouwd in binnen- en buitenland.
 Onze "Faluintjes" vormt een uiterst interessante regio op geschiedkundig, aardrijkskundig, natuurkundig en cultureel gebied omdat het een overgangsgebied is met talrijke getuigen uit het verleden: de abdij Affligem, Meldert-vijver met de Mooie Molen, Het Hof te Putte, het Kravaalbos, het Waterkasteel te Moorsel ... Naar het voorbeeld van bosklassen, zeeklassen, sneeuwklassen... lijken me "Faluintjesklassen" een uitstekend idee om leerlingen uit geheel Vlaanderen te laten kennis maken met onze streek die over veel troeven beschikt wat betreft zacht landelijk toerisme.
Graag zou ik een andere vergane glorie in herinnering willen brengen: de hopteelt. Naar het voorbeeld van het Poperingse hopmonument op het rond punt bij het binnenrijden van Poperinge zou ook in Meldert een levend hopmonument op zijn plaats zijn.
Twee oude gloriën naast mekaar, aan de ene kant de zandsteen en aan de andere kant liefst een levend monument met een tiental hopkuilen aan hopstaken zoals vroeger de hop werd gekweekt.
Op 2 september 2006 was het dan zover! Op mijn voorstel en gesteund door de Heemkundige Kring "De Faluintjes" richtte het stadsbestuur een levend hopmonument op naast die andere oude glorie, de zandsteen. Het monument met informatiebord over beide, werd ingehuldigd door burgemeester A. De Maght en schepen G. Van Nieuwenborgh. Het lint werd doorgeknipt door Yves Leterme, minister--president en tevens minister voor landbouw. De belangstelling was zeer groot. Onder de aanwezigen vele schepenen en raadsleden en de Heer Abt van Affligem B. Verschelden als link naar de geschiedenis; het waren immers de paters Benedictijnen die de hop in onze streken hebben ingevoerd.
(zie ook Heemkundige kring - klik hier) |
