arnold_top
 

Blikvangers:

wijkbabbel CD&V
Meldert - 30 januari 2009
klik hier

afscheid van de gemeenteraad
december 2000
klik hier

Faluintjeswandeling in de echte Faluintjes. Je kan de pdf-file downloaden
(770 Kb)
Klik hier

In memoriam Willy Bosteels
klik hier

Arnold schrijft boek
"De Grote O"
Lees hier meer

NIEUW!!!!!
Lees hier het BaMeMo - huis-aan-huisblad januari 2009

 

Beste boekenliefhebber,
Met veel succes voerden we in 1992 met de lagere school van het Sint-Jozefscollege mijn familietheaterstuk “De Grote O” of “Sta eens even stil” op.
Nu schreef ik daar een boekversie van, een sprookje voor jong en oud.
Reeds vanaf de derde graad van de lagere school kan dit boek gelezen of voorgelezen worden en men zegt me dat het boek uitstekende kansen biedt om te ‘filosoferen met leerlingen’.

Woord vooraf

grote oIn dit sprookje staan we even stil bij “De Grote O”. Heel eventjes maar, want in deze tijd is stilstaan achteruitgaan en … “We moeten altijd maar vooruit. De concurrentie is bikkelhard”, zegt Mister Sponsor.
De Grote O is de BIG BROTHER van deze tijd. Hij is de verpersoonlijking van de beeldbuis, het medium dat ons onvermoeibaar voorgekauwde kost of pulp oplepelt. De Grote O die ons dagelijks een keuze presenteert van enkele tientallen TV-stations. Zo geraken we in de TV-roes, de TV-verslaving en zitten we geboeid aan handen en voeten naar de televisie te kijken.
Fantasie, creativiteit, dialoog, zelfwerkzaamheid, solidariteit, bewondering, tederheid, geborgenheid … krijgen geen kans meer. We zitten in de ban van de televisie letterlijk en figuurlijk mee te kauwen. Op dat ogenblik zitten we in de grote nul, de grote leegte, het grote niets … Dan wordt de O een 0 (nul).
Voor boeken lezen bestaat dan geen enkele interesse meer.
Dit apocalyptisch beeld wordt ons voorgehouden als we er niet eventjes gaan bij stilstaan. Heel veel mensen, volwassenen en kinderen, kijken veel naar TV, sommigen veel te veel. Een aantal kinderen kijkt al van ’s morgens vroeg. Ook voor oudere mensen wordt de TV de enige metgezel … “En als de wereld is vergaan, dan blijft de televisie aan; dan is het hier een poppenkraam met dooien achter het raam”, zo zingt Herman Van Veen op woorden van Willem Wilmink.

In dit sprookje waar het beeldscherm centraal staat, verspelen de rakkers hun spelletjes in ruil voor een zapvergunning in Videoland; alleen de spelletjes op TV zijn nog toegelaten; alleen solidariteit via de TV is nog toegelaten; alleen politiek via de TV is nog toegelaten; alleen … (puntje, puntje, puntje) via de TV is nog toegelaten. Zo verliezen ze al hun fantasie tot wanhoop van de Speelman die samen met de spelletjes werkloos wordt.
In de krant DS van 26.04.99 las ik onder de titel “God, ik zou graag een TV zijn” het volgende: Sinds donderdag loopt in de Verenigde Staten de vijfde internationale ‘Draai- je -TV-uit-week’. Bij die gelegenheid verspreiden de initiatiefnemers een toch wel merkwaardig gebed. Een kind vraagt dat God hem in een televisietoestel verandert.
“God, verander me in een TV”, begint het kindergebed. De bedoeling van die bizarre vraag laat aan duidelijkheid niets te wensen over: “Dan zullen mijn ouders wellicht aan mij dezelfde zorg en tijd besteden als nu aan hun programma’s. Dan zal mama met evenveel belangstelling naar mij kijken als nu naar haar soapopera’s. Dan zal ik voor papa even belangrijk zijn als een voetbalreportage. Heer God, laat me asjeblieft een TV zijn, al was het maar voor één dag.”

Volgens psycholoog Robert Kubey van de Rutgers Universiteit is de TV-verslaving aan enkele eenvoudige symptomen te herkennen. Hoe meer je TV kijkt, hoe moeilijker het wordt om het toestel uit te draaien. Het vaste voornemen om naar slechts één programma te kijken, loopt uit op uren voor de beeldbuis. Familiefeestjes worden uitgesteld of vervallen, wegens een zogenaamd niet te missen programma. En ten slotte: je wordt ziek als je plots in de onmogelijkheid verkeert om nog naar TV te kijken.

Het spreekt vanzelf dat we in wezen niet tegen televisie zijn. Het is een prachtig medium als het goed gebruikt en goed bekeken wordt. Met dit sprookje voor jong en oud willen we even de ogen openen en blijven stilstaan om te leren kijken, luisteren, nadenken en handelen op een kritische manier en met het oog op de medemensen.
Veel leesplezier
---------------------------------------------------------------------
U kunt het boek vanaf nu bekijken op

http://www.wwaow.com/wwaow/site/bookdetail/?bookid=138 in de categorie “Literatuur & Fictie” en on line bestellen.

grote O

correctie bij dit artikel: Ik klopte bij geen enkele uitgever aan, want ik had geen zin om te leuren of te bedelen. Ik heb me dadelijk tot WWAOW gewend.

 

Arnold Van de Perre
Kokerijstraat 2 9310-Meldert-AALST
tel.:052/35 69 07

arnold.vandeperre@pandora.be